vrijdag 3 augustus 2012

Laphroaig Quarter Cask


type whisky: Islay Single Malt, gerijpt in een quarter cask
percentage: 48%
kleur: vol goud
geur: veel turf en rook, rubber, jodium en zeewier met aroma’s van lichte vanille,
kokos en banaan
smaak: een rijke, volle body, bij het nemen van de eerste teug in eerste instantie zoetigheid met kruiden, daarna diepe complexe aroma’s van jodium, turf en zeewier
finish: er onstaat als het ware een rook-explosie in je mond met een extreem lang aanhoudende finish van rook en kruiden, licht drogend

Ik was al wat zwaarder geturfde whisky’s gewend zoals Lagavulin en Longrow, maar deze quarter cask is toch van een andere, nog zwaardere orde. Het drinken van deze whisky is als een aanval op je smaakpapillen, er gebeurd ontzettend veel in je mond. Voor mij een mooie uitdaging om het gevecht met deze whisky aan te gaan en alle complexe smaken eruit te halen! (it’s a dirty job…) Als je van wat zwaardere whisky’s houd, dan kan ik je deze van harte aanbevelen. Twijfel je, vraag dan liever je slijter eerst of je mag proeven voordat je hem koopt. Deze whisky is niet voor iedereen weggelegd.


Hoog bezoek bij Laphroaig!

Laphroaig valt onder de zwaargewichten van de klasse Islay whisky's. En dat geldt in het bijzonder voor deze quarter cask. Een quarter cask is ongeveer 4x zo klein dan een normaal whiskyvat en heeft een inhoud van 50 liter. Vanwege dit kleine formaat is er een groot contact in het vat tussen de spirit en het hout waardoor de whisky snel zijn smaak krijgt.

Laphroaig wordt gestookt op het eiland Islay en is een heftige, robuuste en stoere single malt whisky. Wat deze whisky zo bijzonder maakt zijn de aroma’s van zeewier, turf en jodium. De typerende Laphroaig geur komt door het aangroeien en afsterven van zeewier in het water wat men gebruikt voor het vervaardigen van de whisky.
De lucht van de medicinale jodium wordt door de zilte westenwind over de Atlantische Oceaan meegevoerd naar de pakhuizen van Laphroaig aan de kust, waar het in contact komt met de ademende vaten met whisky. Dit unieke rijpingsproces van Laphroaig geeft een mooi contrast met de schotse natuur: avontuurlijk en ruw, met fantastische verrassingen! Laphroaig is een veel geprezen bijzondere en unieke whisky die veel liefhebbers doet watertanden!


Over de distilleerderij:
Begin 19e eeuw stonden op de kuststrook tussen Port Ellen en Ardbeg minstens vijf distilleerderijen. De Laphroaig distilleerderij, in het zuiden van Islay aan de Kildalton-kust, werd officiëel opgericht in 1815 maar het gerucht gaat dat de gebroeders Alexander en Donald Johnston omstreeks 1810 zich daar al gevestigd hadden om een boerderij te beginnen. De eerste officiële registratie stamt uit 1826. De distilleerderij bleef in familiebezit tot 1954, toen eigenaar Ian Hunter het naliet aan Bessie Williamson.

Een groot deel van de originele gebouwen staat er nog, zoals de nog steeds in gebruik zijnde vloermouterijen. Laphroaig is niet de turfachtigste malt, maar wel de scherpste.
De rijping geschiedt ter plaatse, wat de lichte zilte smaak kan verklaren.

Één van de interessante gebeurtenissen uit de geschiedenis is de link van de Johnston familie tussen Laphroaig en een andere Islay distilleerderij, Tallant.
De Tallant distilleerderij bestaat al lang niet meer (gesloten in 1852), maar was eigendom van een ander familielid van de Johnston’s. Het was toen nog gebruikelijk om met neven en nichten te trouwen en zo geschiede het dat Laphroaig & Tallant een tijd lang familiebezit was. Ian William Hunter (ondanks zijn naam ook lid van de Johnston familie) begon met werken bij Laphroaig in 1908 tot aan zijn dood in 1954. Ian Hunter had geen nakomelingen en na zijn dood liet hij de distilleerderij na aan zijn secretaresse, Elisabeth ('Bessie') Williamson. Bessie was de eerste vrouwelijke distilleerderij manager op Islay en waarschijnlijk ook van heel Schotland. Tot aan haar pensioen in 1972 heeft ze de boel gerund bij Laphraoig.





Geen opmerkingen:

Een reactie posten