woensdag 14 november 2012

Ardbeg Uigeadail


type whisky: Islay, single malt, gerijpt in ex-bourbon met een sherry finish
percentage: 54,2%
kleur: diep goud/amber
geur: ziltig met turf en rook, zoete kruidkoek, cederhout en dennennaalden, leer, toffee, pure chocolade en rozijnen
smaak: diepe rokerige tonen, vettig en romig, kruidig, honing geglaceerd BBQ vlees
finish: extreem lang, gaat maar door…

Met de feestdagen in het vooruitzicht heb ik mezelf alvast verwend met de aankoop van deze fles Ardbeg Uigeadail!

Als ik om dit blog te schrijven maar één zin zou mogen gebruiken om de Ardbeg Uigeadail te omschrijven dan zou ik schrijven: “Dit is een monster van een dram!”
Één zin is echter veel te weinig voor dit pareltje van Ardbeg. Tijd om een diepe duik te nemen in het mysterieuze Loch Uigeadail, ga je mee?


Loch Uigeadail (spreek uit als: ‘Oog-a-dal’) komt uit het Gaelisch en betekend
"donkere en mysterieuze plaats" en ligt op het ruige en veenrijke Schotse eiland Islay. Het turfrijke water voorziet de distilleerderij van Ardbeg al eeuwen van water voor de productie van al hun whisky’s.

“Dit monster wil ik wel even temmen”
Uigeadail combineert de traditioneel diepe rokerige tonen met de mooie zoete tonen van de oude ex-sherry vaten. De whisky is non chill-filtered en gebotteld op een vatsterkte van 54,2%. Dit hoge percentage alcohol zorgt ervoor dat het complete smaakprofiel nog sterker naar voren komt en er diepere en meer complexe smaaklagen ontstaan. Dit is werkelijk een monster van een whisky, ééntje die ik graag zou willen temmen! Daarvoor heb ik wel de tijd genomen en ben er eens rustig voor gaan zitten…


Al tijdens het inschenken van het glas stijgen de geuren op en dringen diep door in de neus. Wow, dit beloofd wat! Een glaasje water met pipetje staat alvast klaar. Ik wil eigenlijk direct een slok nemen maar dat is niet de manier om goed te proeven. Eerst geef ik de whisky rustig de tijd om aan de buitenlucht te wennen en zichzelf te openbaren. Na een minuut of 10 draai ik het glas eens rustig rond, de alcohol-tranen zijn dun en lopen heel langzaam naar beneden. Hieraan zie ik dat dit een stroperige whisky is met een hoog alcohol percentage. Na mijn eerste snif weet ik dat dit iets heel bijzonders is. Wat een complexe geuren, van diepe rokerige tonen, gecombineerd met zoete rozijnen en herfstachtige geuren van het bos, mooi! Door de toevoeging van water worden de diepe rooktonen nog meer versterkt en komen er geuren vrij van teer, dieselolie en espresso koffie. Wat een prachtige neus!

En dan het proeven… na de eerste slok wordt de hele mond bedekt met een stroperig vette laag vol met smaken. In het begin zoet wat al snel overgaat in een explosie van rooktonen en kruiden. Doet me denken aan honing geglaceerde spareribs van de BBQ. Het geheel is prachtig in balans.

De finish is verbazingwekkend lang en gaat maar door. Dit is mijn whisky voor de feestdagen :-)

Ardbeg staat de laatste jaren bekend als een echte cult-distilleerderij, de consistente kwaltiteit van de verschillende whisky’s door de jaren heen heeft mede daarvoor gezorgd. Whisky heeft de laatste jaren erg gewonnen aan populariteit buiten Schotland en vooral de whisky’s afkomstig van Islay zijn erg populair bij de “peat-heads”. Ardbeg is ook erg geliefd bij verzamelaars en de prijzen van exclusieve exemplaren op veilingsites zijn ronduit absurd. Gelukkig valt de Uigeadail nog binnen de normaal, betaalbare prijscategorie.

Jim Murray's Whisky Bible:
In 2009 was Ardbeg Uigeadail “whisky van het jaar” volgens Jim Murray’s Whisky Bible. Zijn quote: “utter silky brilliance” and “complexity on a level only a handful of distilleries in the world can even dream of reaching.”


Over de distilleerderij:
De eerste distileerderij die in zicht komt als men de pont oversteekt naar Islay is Ardbeg. De witte gebouwen van de stokerij met het markante opschrift aan de zuidkant van het eiland kun je gewoonweg niet missen. Volgens de verhalen zou op deze plaats al voor de oprichting in 1815 clandestien whisky zijn gestookt. Twee jaar na de oprichting ging de stokerij over in handen van de familie McDougall, die de firma pas in 1977 verkocht aan Hiram Walker. Vanaf dat moment ging het met de stokerij hard achteruit en al vier jaar na de overname werd ze gesloten. Allied kocht het bedrijf op in 1989 en zeven jaar lang bleef het draaien, echter zonder gebruikmaking van de eigen mouterij, omdat deze geen ventilatoren had voor de rookafvoer. Helaas ging dit ten koste van de uitgesproken turfsmaak. Toen het bedrijf opnieuw moest worden gesloten was daar in 1997 Glenmorangie als reddende engel en de gebouwen werden gerenoveerd.
De ingebruikname van de mouterij werd nog overwogen maar de stokerij draaide in elk geval weer. Sinds eind 2005 hoort Glenmorangie en dus ook Ardbeg bij LVMH
(Moët Hennessy Louis Vuitton). De whisky's van Ardbeg behoren wat smaak betreft tot de rokerigste en turfachtigste van alle whisky's.





Geen opmerkingen:

Een reactie posten